|  | 

Grasica u zwierząt

Ciężar cząsteczkowy łańcuchów lekkich

Ciężar cząsteczkowy łańcuchów lekkich
0 votes, 0.00 avg. rating (0% score)

Ciężar cząsteczkowy łańcuchów lekkich wynosi około 23 000, łańcuchów ciężkich – 50 000. W trakcie syntezy immunoglobulin najpierw występuje całkowicie oddzielna synteza łańcuchów ciężkich i lekkich (na oddzielnych polisomach). Uwolnione łańcuchy lekkie – syntetyzowane dwa razy szybciej niż łańcuchy ciężkie – łączą się z łańcuchami ciężkimi, zanim te ostatnie zostaną uwolnione z polisomów, tworząc dimery H-L. Nadmiar lekkich łańcuchów ulega dezintegracji. Dimery H-L natychmiast po uwolnieniu z polisomów ulegają połączeniu w tetramery immunoglobulin. Polisomy noszące dimery H-L, są przyczepione do siateczki endoplazmatycznej za pomocą specjalnego białka rozpoznającego łańcuchy lekkie. Interakcja pomiędzy błoną komórkową a rybosomami utrzymuje cały ten kompleks blisko powierzchni komórki. Zsyntetyzowane tetramery immunoglobulin przechodzą do cysterny komórkowej, gdzie za pomocą specjalnych enzymów zostają dołączone grupy węglowodanowe. Wreszcie poprzez specjalne kanały i pory gotowe przeciwciała zostają wydalone na zewnątrz komórki do krwiobiegu. Schemat gamma- -globuliny króliczej przedstawia ryc. 108.

Obecnie przyjęta nomenklatura immunoglobulin (opracowana pod auspicjami Światowej Organizacji Zdrowia) zlikwidowała ogromny chaos, jaki panował w tej dziedzinie. Immunoglobuliny G (w skrócie IgG, yG) – dawne nazwy: Y. Y2R Yss, 7SY, 6,6SY i inne – występujące w surowicy krwi w stężeniu 0,8-1,5 mg/ml, zawierają przeciwciała przeciwwirusowe: przeciw wirusom poliomyelitis typ, I, II i III, odry, grypy, świnki, ospianki, opryszczki, różyczki, mononukleozy zakaźnej, zakaźnego zapalenia wątroby, ospy, choroby papuziej, przeciw wirusom Coxsackie, ECHO i APC oraz przeciw bakteriom: gronkowcom (przeciw toksynie alfa, łeukocydynie, koagulazie), paciorkowcom (przeciw streptolizynie O, streptokinazie, streptodornazie, hialuronidazie), bakteriom okrężnicy (aglutyniny), pneumokokom, maczugowcom błonicy, pałeczkom krztuśca, duru brzusznego (antygeny O i H), durów rzekomych, laseczkom tężca, brucelozy i innym drobnoustrojom. Łańcuch gamma, dzięki obecności fragmentu B, może przechodzić przez łożysko. Tego fragmentu nie posiadają inne immunoglobuliny, stąd płód jest chroniony tylko przez ten rodzaj immunoglobulin pochodzących od matki.

Immunoglobuliny A (w skrócie IgA, yA)- dawne nazwy: YiA, Y2A – występujące w surowicy krwi w stężeniu 0,06 – 0,2 mg/ml, zawierają izoaglutyniny oraz różne przeciwciała przeciw bakteriom i wirusom. Ten rodzaj immunoglobulin występuje w szczególnie dużym stężeniu w płynach śluzowych, pokrywających błony śluzowe jamy nosa, oskrzeli, w ślinie, siarze itp. Immunoglobulina A, występująca na powierzchniach błon śluzowych, ma dodatkowy fragment T (od jego funkcji transportowej), którego nie posiada IgA występująca w surowicy krwi. Fragment T może ulec łatwo oddzieleniu od cząsteczki IgA, zaś u chorych z agam- maglobulinemią jest on wydalany z moczem. Stąd przetaczanie krwi nie jest w stanie u tych chorych wyrównać niedoboru IgA na powierzchniach błon śluzowych.. Przeprowadzone badania wykazały, że IgA siary składa się z 3 cząsteczek IgA surowicy, połączonych za pomocą wiązań dwusiarczkowych przez cząsteczkę T w jedną całość, przedstawioną na ryc. 109.

Cząsteczka T ma ciężar cząsteczkowy 50 000 oraz determinanty genetyczne łańcucha L. Immunoglobuliny M (w skrócie IgM, yM) – dawne nazwy: YiM, P2M, 19SY, Y-makroglobułina, iota-makroglobulina i inne – w surowicy krwi występują w stężeniu 0,04 – 0,12 mg/ml, zawierają przeciwciała przeciw antygenom węglowodanowym, izoaglutyniny krwi, zimne przeciwciała, czynnik reumatyczny i inne. IgM mają bardzo dużą cząsteczkę, ponieważ, jak wykazały nowsze badania, stanowią one pentamer, złożony z 5 pojedynczych tetramerów, ułożonych w cząsteczkę (ryc. 110). Ciężar cząsteczkowy IgM wynosi około 900 000. Immunoglobułiny D (w skrócie IgD, yD) występują w surowicy krwi w ilościach śladowych. Rola tych immunoglobulin jest dotąd niejasna. Immunoglobułiny E (w skrócie IgE, yE) należą do ostatnio wykrytych immunoglobulin stanowiących przeciwciała alergiczne, zwane też reaginami. Dawniej sądzono, że ten rodzaj przeciwciał był związany z IgA, obecnie wiadomo, że stanowią one oddzielną klasę o stałej sedymentacji 8S.

Poza tym w surowicy krwi występują również w minimalnych ilościach łańcuchy L, o, c.cz. 23 000, oraz ciężkie łańcuchy gamma, o c.cz. 50 000. Łańcuchy te występują najczęściej w postaci dimerów złożonych z samych łańcuchów lekkich lub też dimerów złożonych z łańcucha ciężkiego i lekkiego. W szpiczaku liczba lekkich łańcuchów w surowicy krwi ulega znacznemu zwiększeniu i wówczas przechodzą one do moczu jako tzw. białko Bence-Jonesa. Niekiedy w moczu w przypadkach szpiczaka wykrywa się również łańcuchy ciężkie nie są one jednak kompletne, lecz jedynie ich fragmenty, ponieważ nie zużyte dla syntezy immunoglobulin łańcuchy ciężkie ulegają natychmiastowemu rozpadowi. W odróżnieniu od szpiczaków z obecnością białka Bence-Jonesa szpiczaki z obecnością fragmentów łańcuchów ciężkich w moczu określa się mianem „choroby ciężkich łańcuchów”.

ciezar-czasteczkowy-lancuchow-lekkich

ABOUT THE AUTHOR

Podobne wpisy:

  • Badania migracji macierzystych komórek szpikowych

    Badania migracji macierzystych komórek szpikowych

    Badania migracji macierzystych komórek szpikowych (limfocytów) do grasicy i następnie węzłów chłonnych i śledziony wykazały, że za każdym razem po przejściu z jednego narządu do następnego komórki te nabywają innych właściwości. W związku z tym komórki szpikowe mogą zasiedlać wszystkie tkanki limfoidalne, komórki grasicze już tylko grasicę i węzły chłonne oraz śledzionę, ale nie szpik

  • Genetycznie uwarunkowane niedobory komplementu

    Genetycznie uwarunkowane niedobory komplementu

    Opisano niedobór inhibitora Cl (obrzęk naczynioruchowy Quinckego), niedobór C2 i częściowy niedobór C3 u ludzi. Opisano również niedobór Clq ze zmniejszoną odpornością na zakażenia. Wreszcie opisano znaczny polimorfizm C3 i C4, w obrębie C3 6 fenotypów oraz 4 fenotypy w obrębie C4. GENETYCZNE ASPEKTY ODPOWIEDZI IMMUNOLOGICZNEJ Problem ten wystąpił z pełną jaskrawością, kiedy w 1943