|  | 

Grasica u zwierząt

Genetycznie uwarunkowane niedobory komplementu

Genetycznie uwarunkowane niedobory komplementu
0 votes, 0.00 avg. rating (0% score)

Opisano niedobór inhibitora Cl (obrzęk naczynioruchowy Quinckego), niedobór C2 i częściowy niedobór C3 u ludzi. Opisano również niedobór Clq ze zmniejszoną odpornością na zakażenia. Wreszcie opisano znaczny polimorfizm C3 i C4, w obrębie C3 6 fenotypów oraz 4 fenotypy w obrębie C4.

GENETYCZNE ASPEKTY ODPOWIEDZI IMMUNOLOGICZNEJ

Problem ten wystąpił z pełną jaskrawością, kiedy w 1943 r. Scheibel wykazał, że poprzez selektywną hodowlę można uzyskać szczep świnek morskich nie reagujących na toksoid błoniczy. W 1966 r. Sobey i wsp. wyselekcjonowali szczepy myszy reagujących lub nie reagujących na albuminę wołu lub erytrocyty owcy, przez co wykazali, że reakcje te są uwarunkowane wielogenowo. Również w stosunku do wirusów wykazano, że istnieją’ szczepy myszy reagujących i szczepy nie reagujących. Na przykład szczep Swiss myszy BSVS jest wrażliwy na wirus żółtej gorączki, natomiast szczep PRI nie jest. Poprzez skrzyżowanie tych szczepów wykazano, że cecha odporności dziedziczy się jako pojedyncza cecha dominująca. Największy udział w odczynie odporności mają makrofagi, przy czym nie chodzi o interferon, ponieważ wrażliwe szczepy produkują więcej interferonu niż odporne. Potem okazało się, że wrażliwość szczepu PRI była spowodowana niszczeniem przez wirusa makrofagów wątroby, podczas gdy w szczepie odpornym makrofagi nie ginęły.

genetycznie-uwarunkowane-niedobory-komplementu

ABOUT THE AUTHOR

Podobne wpisy:

  • Objawy Ziarnicy

    Objawy Ziarnicy

    Objawy Ziarnicy ZIARNICA – ATAK NA WĘZŁY CHŁONNE Ziarnica złośliwa to choroba rozwijająca się w bardzo podstępny sposób. Leczenie zaś w dużej mierze zależne jest od stopnia jej zaawansowania. Ziarnica, objawy: początkowym sygnałem może być tylko znaczne osłabienie organizmu. Później pojawiają się stany podgorączkowe i wyższa wrażliwość na infekcje wywołane przez bakterie czy wirusy. Osoba

  • Badania migracji macierzystych komórek szpikowych

    Badania migracji macierzystych komórek szpikowych

    Badania migracji macierzystych komórek szpikowych (limfocytów) do grasicy i następnie węzłów chłonnych i śledziony wykazały, że za każdym razem po przejściu z jednego narządu do następnego komórki te nabywają innych właściwości. W związku z tym komórki szpikowe mogą zasiedlać wszystkie tkanki limfoidalne, komórki grasicze już tylko grasicę i węzły chłonne oraz śledzionę, ale nie szpik