|  | 

Reakcja arthusa

Mechanizm różnicowania się komórek immunologicznie kompetentnych w grasicy

Mechanizm różnicowania się komórek immunologicznie kompetentnych w grasicy
0 votes, 0.00 avg. rating (0% score)

Mechanizm różnicowania się komórek immunologicznie kompetentnych w grasicy został częściowo wyjaśniony przede wszystkim na przykładzie badań z implantacją grasicy zamkniętej w komorach miliporowych (komory szczelnie zamknięte, o takiej przepuszczalności ścian, że komórki nie mogą przejść przez nie, natomiast płyny tkankowe przechodzą swobodnie). W badaniach tych okazało się, że w tak im- plantowanej grasicy komórki limfoidalne znikają po upływie około 7 dni, po czym pozostają już tylko komórki typu nabłonkowo-siateczkowego, niezdolne do przemiany w komórki limfoidalne. Mimo zaniku komórek limfoidalnych tak wszczepiona do jamy otrzewnej grasica w pełni wyrównuje zaburzenia spowodowane tymektomią, czego dowodem jest zasiedlanie przez macierzyste komórki szpiku wszystkich tkanek limfatycznych tymektomizowanych zwierząt. Dane te dowodzą, że komórki nabłonkowo-siateczkowe wydzielają czynnik humoralny, odpowiedzialny za proliferację i dojrzewanie małych limfocytów.

Czynnik ten, nazwany tymozyną został już wyosobniony, jest białkiem o c. cz. ok. 12 600. U tymektomizowanych zwierząt, tymozyna przywraca zdolność do reakcji odrzucania przeszczepu Jest godne uwagi, że proliferacja limfocytów w grasicy nie podlega regulacyjnym mechanizmom sprzężenia zwrotnego, jak np. pozostałe komórki układu krwiotwórczego. Po wszczepieniu kilku grasic jednemu zwierzęciu we wszystkich grasicach stwierdza się jednakowo wysoki współczynnik podziałów komórkowych, Sterydy nadnerczowe, estrogeny lub ciąża powodują zanik limfocytów w grasicy, natomiast hormony tarczycy pobudzają proliferację.

mechanizm-roznicowania-sie-komorek-immunologicznie-kompetentnych-w-grasicy

ABOUT THE AUTHOR

Podobne wpisy:

  • ATP w skurczu mięśnia

    ATP w skurczu mięśnia

    Istotną rolę w skurczu mięśnia spełnia ATP, utrzymujący w spoczynku mięsień giętkim i rozciągliwym (stan ten jest stabilizowany przez jony wapnia i magnezu) oraz dostarczający energii dla skurczu. Tuż przed skurczem, na skutek przejścia ATP w ADP następuje sztywnienie mięśnia wraz z produkcją ciepła. Duże znaczenie ma też resynteza ATP z ADP dzięki reakcji ADP

  • Choroba posurowicza

    Choroba posurowicza

    W odróżnieniu od anafilaksji choroba rozwija się już po jednorazowym wstrzyknięciu antygenu (surowicy). Objawy chorobowe występują zazwyczaj dopiero po 8-12 dniach od wstrzyknięcia dużej dawki surowicy, w postaci silnie swędzącej pokrzywki na całym ciele, z obrzmieniem stawów i gorączką. Czas wylęgania choroby jest potrzebny dla wytworzenia dostatecznej ilości przeciwciał, które reagując z krążącą jeszcze obcą