|  | 

Grasica u zwierząt

Przebieg reakcji uczynniania komplementu

Przebieg reakcji uczynniania komplementu
0 votes, 0.00 avg. rating (0% score)

Istnieją co najmniej dwie drogi aktywacji, klasyczna: Czynnikiem aktywującym jest kompleks antygen-przeciwciało – zapoczątkowanie odbywa się poprzez związanie Cl (forma prekursorowa C) z Clą (miejsce wiążące Fc immunoglobuliny). Alternatywna reakcja uczynnienia komplementu: Czynnikiem aktywującym może być kompleks antygen-przeciwciało, ale silniej działają polisacharydy bakteryjne, endotoksyna, zymozan, inulina. W wyniku reakcji powstaje czynnik A (eugłobulina o c.cz.ok. 160 000), wrażliwy na hydrazynę. Czynnik A aktywuje czynnik D (alfa-globulina o c.cz. ok. 40 000). Aktywny czynnik D działa na czynnik B (proaktywator C3, (C3PA), synonim glikoproteid bogaty w glicynę (GBG) – inaczej czynnik ciepłochwiejny B układu properdyny. Czynnik B, działając na lub z czynnikiem E (beta-globulina o c.cz. 160 000), powoduje aktywację C3. Properdyna (gamma-globulina, c.cz. 220 000) nie jest konieczna dla aktywacji komplementu alternatywną drogą – jej rola zdaje się polegać na wiązaniu czynników unieczynniających C3. 

przebieg-reakcji-uczynniania-komplementu

ABOUT THE AUTHOR

Podobne wpisy:

  • Badania migracji macierzystych komórek szpikowych

    Badania migracji macierzystych komórek szpikowych

    Badania migracji macierzystych komórek szpikowych (limfocytów) do grasicy i następnie węzłów chłonnych i śledziony wykazały, że za każdym razem po przejściu z jednego narządu do następnego komórki te nabywają innych właściwości. W związku z tym komórki szpikowe mogą zasiedlać wszystkie tkanki limfoidalne, komórki grasicze już tylko grasicę i węzły chłonne oraz śledzionę, ale nie szpik

  • Ciężar cząsteczkowy łańcuchów lekkich

    Ciężar cząsteczkowy łańcuchów lekkich

    Ciężar cząsteczkowy łańcuchów lekkich wynosi około 23 000, łańcuchów ciężkich – 50 000. W trakcie syntezy immunoglobulin najpierw występuje całkowicie oddzielna synteza łańcuchów ciężkich i lekkich (na oddzielnych polisomach). Uwolnione łańcuchy lekkie – syntetyzowane dwa razy szybciej niż łańcuchy ciężkie – łączą się z łańcuchami ciężkimi, zanim te ostatnie zostaną uwolnione z polisomów, tworząc dimery