|  | 

Grasica u zwierząt

Teorie kształtowania się zjawisk tolerancji i odporności w okresie życia płodowego

Teorie kształtowania się zjawisk tolerancji i odporności w okresie życia płodowego
0 votes, 0.00 avg. rating (0% score)

Teorie kształtowania się zjawisk tolerancji i odporności w okresie życia płodowego sformułowali jako pierwsi Burnet i następnie Meda- war. Punktem wyjścia były obserwacje bliźniaczych cieląt, które, posiadając wspólne łożysko, tolerowały w późniejszym życiu antygenowo różne krwinki. Zjawisko to, zwane chimeryzmem, tłumaczono w ten sposób, że w okresie formowania się (różnicowania) układu odpornościowego wszystkie te substancje, z którymi stykają się komórki tworzącego się układu odpornościowego, są w późniejszym życiu tolerowane, natomiast wszystkie te substancje, z którymi płodowy układ odpornościowy się nie stykał, są dla niego obce i w następstwie powstają reakcje odpornościowe, skierowane przeciwko tym substancjom.

Założenia te wynikają stąd, że zgodnie z selekcyjno-klonalną teorią Burneta, klony komórkowe odpowiedzialne za wywołanie reakcji odpornościowej przeciwko określonym substancjom giną pod wpływem zetknięcia się z nimi w okresie życia płodowego. W następstwie w życiu pozapłodowym brak jest klonów zdolnych do reagowania z tymi antygenami, czego wyrazem jest tolerancja. Przeciwnie – antygeny, z którymi ustrój nie stykał się w okresie życia płodowego, m. in. również własne substancje komórkowe, a zwłaszcza tkankowe, z którymi nie stykał się płodowy układ immunologiczny, z powodu utrzymania odpowiednich klonów komórkowych, wywołują w późniejszym życiu odczyny odpornościowe.

Fakt występowania tego zjawiska w życiu płodowym tłumaczono w ten sposób, że w tym okresie liczby komórek poszczególnych klonów są bardzo małe i dlatego już niewielka ilość antygenu wystarcza dla ich wyczerpania, podczas gdy w dojrzałym ustroju, kiedy liczba tych komórek wzrasta, dla wywołania porażenia immunologicznego w postaci zahamowania wytwarzania przeciwciał dochodzi dopiero pod wpływem masowej dawki antygenu. Założenia tej teorii zostały rychło potwierdzone przez Medawara i Haska, którzy wykazali, że w wyniku zetknięcia się obcego antygenu z płodem w późniejszym życiu następuje zniesienie odczynu odpornościowego w stosunku do tego antygenu. Innymi słowy jest to zjawisko nabytej tolerancji w okresie życia płodowego.

Ostatnio wykazano, że zjawisko nabytej tolerancji nie ogranicza się jedynie do okresu życia płodowego. Również w życiu pozapłodowym jest możliwe uzyskanie tolerancji pod wpływem dostatecznie dużych dawek antygenu. Zjawisko to występuje w odniesieniu do nowotworów.

teorie-ksztaltowania-sie-zjawisk-tolerancji-i-odpornosci-w-okresie-zycia-plodowego

ABOUT THE AUTHOR

Podobne wpisy:

  • Badania migracji macierzystych komórek szpikowych

    Badania migracji macierzystych komórek szpikowych

    Badania migracji macierzystych komórek szpikowych (limfocytów) do grasicy i następnie węzłów chłonnych i śledziony wykazały, że za każdym razem po przejściu z jednego narządu do następnego komórki te nabywają innych właściwości. W związku z tym komórki szpikowe mogą zasiedlać wszystkie tkanki limfoidalne, komórki grasicze już tylko grasicę i węzły chłonne oraz śledzionę, ale nie szpik

  • Ciężar cząsteczkowy łańcuchów lekkich

    Ciężar cząsteczkowy łańcuchów lekkich

    Ciężar cząsteczkowy łańcuchów lekkich wynosi około 23 000, łańcuchów ciężkich – 50 000. W trakcie syntezy immunoglobulin najpierw występuje całkowicie oddzielna synteza łańcuchów ciężkich i lekkich (na oddzielnych polisomach). Uwolnione łańcuchy lekkie – syntetyzowane dwa razy szybciej niż łańcuchy ciężkie – łączą się z łańcuchami ciężkimi, zanim te ostatnie zostaną uwolnione z polisomów, tworząc dimery