|  | 

Zasadowica metaboliczna

Utrata jonów wodorowych

Utrata jonów wodorowych
0 votes, 0.00 avg. rating (0% score)

Utrata jonów wodorowych powstaje przede wszystkim z powodu długotrwałych wymiotów kwaśną zawartością żołądka, gdzie następuje wydzielanie H+ w następującej reakcji, katalizowanej przez anhydrazę węglanową (AW): C02 + HaO «=t tl2C03 ^ HCO^ + H+. W wyniku tej reakcji nawet intensywne wydzielanie H+ może prowadzić do zasadowicy. Kiedy w tej postaci zasadowicy stężenie dwuwęglanów przekroczy zdolność reabsorpcyjną dwuwęglanów, dochodzi do wydalania dwuwęglanów przez nerki razem z K i Na, czego następstwem jest odwodnienie z hipokaliemią, która dodatkowo jeszcze ulega pogorszeniu podczas wymiotów z powodu utraty jonów K, zawartych w dużych ilościach w soku żołądkowym, co oczywiście pogarsza objawy kliniczne zasadowicy. W stanach niedoboru K+ wydziela się w cewkach nerkowych H+ zamiast K+. W ten sposób powstaje paradoksalny kwasomocz, przy istniejącej zasadowicy, co oczywiście pogłębia istniejącą zasadowicę. W wypadku kaliurii w zespole Conna (hiperaldosteronizm) wydalanie H+ i jego udział w powstaniu zasadowicy ulega jeszcze pogorszeniu z powodu jednocześnie zwiększonej produkcji NHJ. Ten sam mechanizm występuje zresztą w ciężkich postaciach choroby Cushinga lub po-dawaniu dużych ilości kortykosterydów.

Saluretyki (kwas etakrynowy, furosemid) dzięki hamowaniu reabsorp- cji Na+ i Cl-, prowadzą do hipochloremii, ponieważ Na+ w dalszych odcinkach cewek ulega wymianie z K+, a Cl” takiego mechanizmu nie posiada. Jednocześnie z powodu zwiększonej wymiany z Na+ dochodzi do utraty K+. Obniżone stężenie Cl- w płynie cewkowym zwiększa wydalanie H+ przy jednocześnie zwiększonej reabsorpcji względnie regeneracji HCO3.

utrata-jonow-wodorowych

ABOUT THE AUTHOR

Podobne wpisy:

  • Analiza sekwencji aminokwasów łańcuchów lekkich

    Analiza sekwencji aminokwasów łańcuchów lekkich

    Analiza sekwencji aminokwasów łańcuchów lekkich wykazała, że składają się one z 213 do 221 reszt aminokwasowych (por. ryc. 111). Łańcuchy lambda występujące u człowieka mogą różnić się nie tylko sekwencją aminokwasów, lecz również długością. Większość łańcuchów lambda rozpoczyna się od końca aminowego grupą aminową, zablokowaną prawdopodobnie kwasem pirolidonokarboksylowym (stanowiącym cykliczną formę glutaminy – oznaczoną skrótem

  • Choroba Thomsena

    Choroba Thomsena

    Choroba Thomsena (myotonia congenita). Choroba ta polega na występowaniu zamiast krótkotrwałych dowolnych skurczów (np. żucia) całych serii skurczów, co prowadzi do niemożności zamknięcia ust lub otwarcia ręki zamkniętej w pięść. U tych chorych po elektrycznym pobudzeniu mięśnia skurcz utrzymuje się jeszcze przez pewien okres już po ustaniu drażnienia. U kóz, u których niekiedy występuje podobne