|  | 

Grasica u zwierząt

Zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej

Zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej
0 votes, 0.00 avg. rating (0% score)

Zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej: zwiększenie stężenia jonów wodorowych powyżej 44 nval/l (pH < 7,36) określamy jako kwasicę, a zmniejszenie stężenia jonów wodorowych poniżej 36 nval/l (pH > 7,44) jako zasadowicę. Do kwasicy lub zasadowicy zaliczamy również stany ze zmianami stężenia H+, w których dzięki buforom stężenie jonów wodorowych mieści się w granicach fizjologicznych – mówimy wówczas o kwasicy lub zasadowicy wyrównanej, inaczej skompensowanej. Do kwasicy dochodzi wskutek: zwiększonej produkcji jonów wodorowych w przebiegu przemiany materii zmniejszonego wydalania C02 w płucach zwiększonego dowozu jonów H+ zmniejszonego wydalania przez nerki i utraty zasad, głównie w przewodzie pokarmowym. Do zasadowicy dochodzi wskutek: zwiększonej utraty C02 w płucach podczas hiperwentylacji utraty jonów wodorowych np. wskutek długotrwałych wymiotów i nadmiernej produkcji zasad (np. zwiększona produkcja HCO3 w cewkach nerkowych podczas niedoboru jonu K+).

W zależności od pierwotnego mechanizmu patogenetycznego będziemy mówili o metabolicznej kwasicy lub zasadowicy (w tym wypadku pierwotnie wystąpiły zaburzenia metabolizmu) oddechowej (z powodu zaburzeń oddawania C02) oraz nerkowej (z powodu zaburzeń nerkowych mechanizmów wydalania jonu wodorowego). Należy od razu zaznaczyć, że w praktyce nie spotyka się czystych postaci wymienionych zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej, gdyż zaburzenia jednego mechanizmu pociągają za sobą kompensacyjne zmiany drugiego – stąd w praktyce będziemy mieli z reguły mieszane postaci zaburzeń równowagi kwasowo- -zasadowej.

Duże znaczenie – ze względu na konieczność wyrównania – ma wykrywanie istniejących zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej ustroju. Istotna rola przypada tutaj badaniu układów buforowych, zwłaszcza układu węglanowego. W zaburzeniach metabolicznych stężenie HCO3 zmienia się analogicznie jak pH – jest obniżone w kwasicy metabolicznej, a podwyższone w zasadowicy metabolicznej. Ciśnienie parcjalne C02(pC02) krwi tętniczej jest najczulszym wskaźnikiem wahań oddechowych tego gazu, które określa się łącznie z rozpuszczonym H2C03 – u osobnika zdrowego pC02 wynosi ok. 40 mm Hg. Wartości powyżej 45 mm Hg dowodzą pęcherzykowej hipowentylacji (hiperkapnii), poniżej 35 mm Hg pęcherzykowej hiperwentylacji (hipokapnii). Pomiędzy pC02 a wentylacją pęcherzykową istnieje prosta zależność – przy pC02 80 mm Hg wentylacja jest o połowę zredukowana, przy 20 mm Hg po-dwojona.

Dla wyrównania kwasicy metabolicznej – obniżenie stężenia HCO3 powoduje zmniejszenie wentylacji pęcherzykowej z następowym obniżeniem pC02. Zwiększenie stężenia HCO3 w metabolicznej zasadowicy powoduje obniżenie pC02. Dla określenia wydalania jonu wodorowego przez nerki oznacza się kwasowość miareczkową lub amoniak w moczu. W kwasicy metabolicznej następuje zwiększenie kwasowości miareczkowej i amoniaku w moczu. W kwasicy nerkowej kwasowość miareczkowa może być prawidłowa, natomiast stężenie amoniaku znacznie obniżone.

zaburzenia-rownowagi-kwasowo-zasadowej

ABOUT THE AUTHOR

Podobne wpisy:

  • Objawy Ziarnicy

    Objawy Ziarnicy

    Objawy Ziarnicy ZIARNICA – ATAK NA WĘZŁY CHŁONNE Ziarnica złośliwa to choroba rozwijająca się w bardzo podstępny sposób. Leczenie zaś w dużej mierze zależne jest od stopnia jej zaawansowania. Ziarnica, objawy: początkowym sygnałem może być tylko znaczne osłabienie organizmu. Później pojawiają się stany podgorączkowe i wyższa wrażliwość na infekcje wywołane przez bakterie czy wirusy. Osoba

  • Badania migracji macierzystych komórek szpikowych

    Badania migracji macierzystych komórek szpikowych

    Badania migracji macierzystych komórek szpikowych (limfocytów) do grasicy i następnie węzłów chłonnych i śledziony wykazały, że za każdym razem po przejściu z jednego narządu do następnego komórki te nabywają innych właściwości. W związku z tym komórki szpikowe mogą zasiedlać wszystkie tkanki limfoidalne, komórki grasicze już tylko grasicę i węzły chłonne oraz śledzionę, ale nie szpik