|  | 

Grasica u zwierząt

Zespół Chediaka-Higashiego

Zespół Chediaka-Higashiego
0 votes, 0.00 avg. rating (0% score)

W tej postaci również występuje zwiększona skłonność do zakażeń, połączona z anomalią obojętnochłonnych leukocytów zawierających duże ziarnistości. Choroba dziedziczy się jako cecha autosomalna, recesywna. Z dalszych objawów klinicznych występują zaburzenia barwnikowe skóry z częściowym albinizmem, neuropatia, oczopląs połączony ze światłowstrętem i hepatosplenomegalia. Śmierć zwykle następuje przed 5 rokiem życia. Leukocyty mają zdolność fagocytozy, przy obniżonej aktywności bakteriobójczej, co prawdopodobnie zależy od wadliwej struktury błon komórkowych, w tym również lizosomów. White (1967) sugeruje, że duże ziarnistości występujące w leukocytach są zmienionymi lizosomami.

ZASADOWICA METABOLICZNA
Ten rodzaj zasadowicy powstaje wskutek utraty jonów wodorowych, albo zatrzymania zasad w ustroju. Ze względu na łatwość wydalania zasad przez nerki (zdolność wydalania zasad jest ok. 3 razy większa niż jonu wodorowego) – stosunkowo trudno dochodzi do wystąpienia zasadowicy. Poza tym wyjściu 3 jonów potasu z komórki towarzyszy wejście 2 jonów sodu i jednego jonu wodorowego – co prowadzi do zasadowicy płynu zewnątrzkomórkowego. Zgodnie z równaniem Hendersona-Hasselbalcha zasadowicę cechuje: zwiększenie stężenia HC03, zwiększenie pH powyżej 7,44 (w stanie zdekompensowanej zasadowicy) i odczynowe zwiększenie pC02 (lub stężenie H2C03).

zespol-chediaka-higashiego

ABOUT THE AUTHOR

Podobne wpisy:

  • Objawy Ziarnicy

    Objawy Ziarnicy

    Objawy Ziarnicy ZIARNICA – ATAK NA WĘZŁY CHŁONNE Ziarnica złośliwa to choroba rozwijająca się w bardzo podstępny sposób. Leczenie zaś w dużej mierze zależne jest od stopnia jej zaawansowania. Ziarnica, objawy: początkowym sygnałem może być tylko znaczne osłabienie organizmu. Później pojawiają się stany podgorączkowe i wyższa wrażliwość na infekcje wywołane przez bakterie czy wirusy. Osoba

  • Badania migracji macierzystych komórek szpikowych

    Badania migracji macierzystych komórek szpikowych

    Badania migracji macierzystych komórek szpikowych (limfocytów) do grasicy i następnie węzłów chłonnych i śledziony wykazały, że za każdym razem po przejściu z jednego narządu do następnego komórki te nabywają innych właściwości. W związku z tym komórki szpikowe mogą zasiedlać wszystkie tkanki limfoidalne, komórki grasicze już tylko grasicę i węzły chłonne oraz śledzionę, ale nie szpik